بیست و سوم خرداد 1388
مهارتهاي 20 گانه كه تو را در نزد مردم محبوب ميكند
1- سلام دادن را تو آغاز کن زيرا سلام موجب اطمينان طرف مقابل مي شود.
2- تبسم کن زيرا تبسم طرف مقابل را سحر مي کند و قلبش را مي نوازد.
3- به طرف مقابل خود اهميت ده و از او تقدير کن و با مردم آنگونه برخورد کن که دوست داري با تو برخود کنند.
4- در شادي هاي مردم شريک شو.
5- نيازهاي مردم را برآورده کن زيرا بدين ترتيب به قلبشان راه مي يابي .نفس ها با برآورده کردن نيازها پر مي شود .
6- از لغزشها درگذر و در روح و روان خود تسامح نشان بده .
7- در جستجوي شگفتي ها باش ودر پي آنها باش که باعث کسب دوستي و جذب قلوب مي شود .
8- در هديه دادن بخيل نباش اگر چه قيمت آن کم باشد زيرا ارزش معنوي آن بيشتر از ارزش مادي است .
9- دوست داشتن را به طرف مقابل اظهار کن زيرا کلمات دوست داشتني به قلب ها نفوذ مي کند .
10- در پي نصيحت مردم باش بگونه اي که آبروي مخاطب نرود .
11- با ديگران در حد توجه شان صحبت کن زيرا افراد ميل دارند که در مدار توجه شان کسي با آنها گفتگو کند.
12- خوشبين باش و بشارت را در دور و بر خود پخش کن .
13- اگر ديگران کار خوبي انجام دادند از آنها تعريف کن زيرا ستايش در نفس اثر مي گذارد اما در تعريف زياده روي نکن .
14- کلمات خود را برگزين تا جايگاه تو بالا رود زيرا کلمه ي نيکو بهترين وسيله براي نوازش قلبهاست .
15- با مردم متواضع باش زيرا انسانها از کسي که احساس برتري مي کند متنفر هستند .
16- در پي صيد عيوب ديگران مباش بلکه به اصلاح عيوب خود مشغول باش
17- هنرسکوت را بياموز و شنونده خوبي باش زيرا مردم کسي را که به آنها گوش مي دهد دوست دارند .
18- دائره دانش خود را وسيع گردان و درهر روز دوست تازه اي بدست آور.
19- تلاش کن که تخصص و توجهات خود را متنوع تر سازي ،اين کار موجب آن ميشود که هم دائره علم تو افزايش يابد و هم تعداد دوستانت .
20- اگر کار خوبي براي شخصي انجام دادي منتظر عوض آن نباش.منبع سایت شهریمیز
چهارم خرداد 1388
به بهانه ي روز جهاني محيط زيست
|
|
|
روز جهاني محيط زيست |
محيط زيست يعني؟
محیط زیست، مجموعهای از انواع حیات در کره زمین است که در شبکهای پیچیده و کاملاً وابسته به هم گرد آمدهاند. حفظ این مجموعه برای بقای زندگی در آن بسیار مهم است. شناخت آلایندههای محیط زیست و پیدا کردن راهکار مناسب برای مبارزه با آنها و فرهنگسازی برای حفظ محیط زیست، امری ضروری مینماید. در این مقاله کوتاه به این موضوع مهم میپردازیم.
عملکرد انسان در محیط زیست
کارشناسان حفظ محیط زیست، مهمترین عامل تخریب و آلودگی کره زمین را انسان میدانند. با آنکه انسان مدعی پیشرفت و توسعه فرهنگ است، ولی محیطی را که خود در آن زندگی میکند، آلوده میسازد. برخی از مشکلاتی که به دلیل افزایش جمعیت و استفاده نادرست از طبیعت گریبانگیر جهان شده، عبارت است از: جنگلزدایی، بیابانزایی، شورشدن خاکهای حاصلخیز، اسیدی شدن آبهای شیرین، کاهش منابع آب شیرین، فرسایش خاک، افزایش استفاده از سموم و افزایش آلودگیهای زیستمحیطی.
کشاورزی و آلودگی محیط زیست
امروزه فنآوری در کشورهای در حال توسعه افزون بر صنعت، به کشاورزی نیز راه یافته است. از این رو، کاربرد مواد شیمیایی در بسیاری از فعالیتهای اجتماعی، اقتصادی و حتی بهداشتی رایج گردیده است. این مواد شیمیایی که در کشاورزی مصرف میشود، بر منابع اصلی طبیعت یعنی آب، خاک و هوا تأثیر منفی میگذارد. اثر ماندگار و مخرب بعضی از این مواد، در طول چند سال خاک حاصلخیز منطقه را غیرقابل کشت میکند و گونههای جانوری را نابود میسازد.
انرژی هستهای و آلودگی محیط زیست
در دهههای اخیر، همگام با صنعتی شدن جوامع و پیشرفتهای گسترده فنآوری، به علت استفاده بیش از حد از منابع تجدیدناپذیر مانند سوختهای فسیلی، بشر به فکر دستیابی به منابع پرانرژیتر و پاکتری چون انرژی هستهای افتاده است. البته با استفاده از انرژی هستهای، نوع دیگری از آلودگیهای رادیواکتیو پا به عرصه وجود گذاشته است. پسماندههای رادیواکتیو که حاصل استفاده از انرژی هستهای است، در صورت ورود به محیط زیست، ضررهای جبرانناپذیری را به وجود میآورد.
فرهنگسازی برای حفظ محیط زیست
بسیاری از انسانها پس از آگاهی یافتن از ارزش منابع طبیعی و محیط زیست، به صورت شایستهای از تخریب آن جلوگیری میکنند. اهمیت و ضرورت آموزش را نمیتوان از نظر دور داشت. به همین منظور باید با تدوین مطالب جذاب در مورد مسائل زیستمحیطی، فرهنگ حفظ محیط زیست را گسترش داد. از آنجا که تعداد زیادی از افراد جامعه، دانشآموز هستند، میتوان با گنجانیدن مطالب حفظ محیط زیست در کتابهای درسی، فرهنگ جامعه را در این مورد بالا برد.
قانون اساسی و حفظ محیط زیست
اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، گویای اهمیت حفظ محیط زیست کشور است. در این اصل آمده است: «در جمهوری اسلامی، حفاظت محیط زیست که نسل امروز و نسلهای بعد باید در آن حیات اجتماعی روبه رشدی داشته باشند، وظیفه عمومی تلقی میگردد. از این رو، فعالیتهای اقتصادی و غیر آن، که با آلودگی محیط زیست یا تخریب غیر قابل جبران آن ملازمه پیدا کند، ممنوع است.» بر اساس این اصل، برنامه توسعه ملی در این خصوص، باید موارد زیر را دربرگیرد:
1. حفاظت محیطزیست از راه آموزش و مشارکت عمومی؛
2. حفاظت و بازسازی محیط زیست از راه پژوهش، نظارت بر منابع، قانونگذاری و اجرای قانون.
3. جلوگیری از بحرانهای زیست محیطی شهری و روستایی از راه پژوهش و نظارت بر رعایت قوانین موجود از سوی دولت.
