فرشته نجات

کودکی که آماده تولد بود؛نزد خدا رفت وپرسید)):می گویند فردا شما مرابه زمین می فرستید؛

اما من به این کوچکی وبدون هیچ کمکی چگونه می توانم برای زندگی به آنجا بروم؟))

خداوند پاسخ داد:(( ازمیان بسیاری ازفرشتگان من یکی را برای تو درنظر گرفته ام. او درانتظار توست وازتو نگهداری خواهد کرد.))

اما کودک هنوز مطمئن نبود که می خواهد برود یا نه.کودک گفت : ((اینجا دربهشت من هیچ

کاری جز خندیدن وآوازخواندن ندارم واینها برای شادی من کافی است.))

خداوند لبخند زد: (( فرشته توبرایت آوازخواهد خواندوهرروزبه تولبخند خواهد زد.توعشق

اورا احساس خواهی کرد وشاد خواهی بود.))

کودک ادامه داد: ((من چطور می توانم بفهمم مردم چه می گویند وقتی زبان آنهارا نمی دانم؟))

خداوند اورا نوازش کرد وگفت: ((فرشته تو زیباترین وشیرین ترین واﮊهایی را که ممکن

است بشنوی در گوش توزمزمه خواهد کرد وبا دقت وصبوری به تو یاد خواهد داد که چگونه

 صحبت کنی.))

کودک با ناراحتی گفت: ((وقتی می خواهم با شما صحبت کنم چه کنم؟))

خداوند برای این سوال هم پاسخ داد: ((فرشته ات دستهایت را کنار هم می گذارد وبه تو یاد می

دهد که چگونه دعا کنی.))

کودک سرش را برگرداند وپرسید: ((شنیده ام درزمین انسان های بدی هم زندگی می کنند.چه

کسی ازمن محافظت خواهد کرد؟))

((فرشته ات ازتو محافظت خواهد کرد حتی اگربه قیمت جانش تمام شود.))

کودک با نگرانی ادامه داد:((اما من همیشه به این دلیل که دیگر نمی توانم شمارا ببینم ناراحت

خواهم بود.))

خداوند لبخند زد وگفت: (( فرشته ات همیشه درباره من با تو صحبت خواهد کردوبه تو راه

بازگشت نزد من را خواهد آموخت گرچه من همواره کنار تو خواهم بود.))

درآن هنگام بهشت آرام بود اما صداهایی اززمین شنیده می شد.کودک می دانست که باید به

زودی سفرش را آغازکند.

اوبه آرامی یک سوال دیگراز خداوند پرسید: ((خدایا اگرباید همین الان بروم لطفاَ نام فرشته ام

را بگو.))

خداوند شانه اورا نوازش کرد وپاسخ داد: (( نام فرشته ات اهمیتی ندارد به راحتی می توانی

اورا مادر صدا کنی.))

"راهنمای  تدریس  علوم  پایه  دوم   ابتدایی"

درس دهم : هوا تغییر می کند

درس در یک نگاه : در این درس دانش آموزان با دما سنج و کار آن در عمل آشنا می شوند و به مواردی ازمزایای باد و ضررهای باد شدید ( طوفان ) پی می برند.

آنچه دانش آموزان در مورد تغییرات هوا می دانند :

سال اول : با مفهوم گرما به طور نسبی وگرم تر و سرد تر بودن و نیز مناطق گرم و سرد وطرز تشکیل سایه آشنا شده اند.

سال دوم : در درس هوا با موارد استفاده ی انسان از باد آشنا شده اند.

هدف ها : انتظار میرود در فرایند آموزش این درس، هر دانش آموز به هدف های زیر برسد:

دانستنی ها ومهارت ها :

1- از دما سنج به درستی استفاده کند .

2- مشاهدات خود را ثبت کند.

3- از یافته های خود نتیجه گیری کند که در فصول سال و در جاهای مختلف،دمای هوا متفاوت است.

4- با انجام فعالیت،چگونگی حرکت هوا وجابجایی آن را و چگونگی ایجاد باد را نشان داده شرح دهد.

5-با ساخت یک باد نمای ساه ، جهت وزش باد را تعیین کند.

6- چندنمونه از استفاده های مفید باد و چند نمونه از زیان های طوفان را نام ببرد.

نگرش ها :

1- به ساخت ابزار ساده با توجه به آنچه آموخته است علاقه مند شود.

2- در فعالیت های گروهی احساس مسئولیت کند.

دانستنی ها برای معلم :

آب و هوا یا اقلیم مجمومه خصوصیات هوا در یک محل در طول دوره ای طولانی از زمان را مشخص می کند. آب وهوای هر منطقه به وسیله عوامل مختلفی مثل تغییرات دما، مقدار بارندگی،ارتفاع محل باد ها ودوری و نزدیکی به دریا و از همه مهمتر عرض جغرافیایی مشخص می شود که می توان همه عوامل بالا را در دو عامل دما و رطوبت خلاصه کرد. در عین حال مقدار رطوبتی هم که می توان در هوا وجود داشته باشد به دمای هوا بستگی دارد. بنابراین اصلی ترین عامل تغییر دهنده هوا، تغییرات دما است.از این جهت در این درس تاکید بر روی چگونگی وعلت تغییرات دمای هوا شده است.

- متداولترین نوع طبقه بندی اقلیم ها  براساس دما ، یعنی نحوه توزیع انرژی تابشی خورشید بر زمین صورت می گیرد،بر این اساس درجه حرارت سه منطقه اقلیمی در کره زمین می توان تشخیص داد.

1- منطقه حاره (استوایی) بین مدار راس السرطان وراس الجدی : تغییرات دما در این منطقه کم است و فصل سرد ندارند زیرا زاویه تابش خورشید به سطح زمین همواره زیاد است.

2- منطقه معتدله (شمالی و جنوبی) بین مدارات راس السرطان یا راس الجدی ومدار قطبی شمالی و جنوبی.در این منطقه ترکیبی از دو هوای حاره ای و قطبی است. یعنی تابستان های گرم و زمستان های سرد. در واقع فقط دمای متوسط این مناطق معتدل است.

3- منطقه قطبی، مناطق شمال و جنوب مدارات قطبی در نیم کره ی شمالی و جنوبی.   این مناطق فصل گرم ندارند،زیرا زاویه تابش خورشید به سطح زمین همواره کم است.

تغییرات دمای هوا اساسی ترین عامل تحولات آب وهوایی است. این تغییرات یا در زمان های مختلف است،شب و روز، تابستان وزمستان، که به آن تغییرات زمانی دما می گویند،یا تغییرات مربوط به نقاط مختلف ( منطقه استوا تا قطب و در امتداد سطح زمین که به آن تغییرات مکانی دما می گویند.غیر از دو تغییر بالا دمای هوا براساس ارتفاع تغییر می کند، به این صورت که دمای هوا در نزدیک زمین بیش تر و هرچه به ارتفاع بالاتر می رویم دما کاهش می یابد.

علت تغییرات شبانه روزی دما این است که زمین گرمای خود را به طور مستقیم یا غیر مستقیم از تابش های خورشیدی تامین می کند،بنابراین در طول روز به سبب تابش خورشید دما بیش تر از شب است.

علت تغییرات فصلی دما مربوط به انحراف محور چرخش زمین است،که این امر سبب تغییر در زاویه تاش خورشید و تغییر در مدت طول شب و روز می شود. مثلا با وجود این که در طول زمستان در نیم کره شمالی زمین به خورشید نزدیک تر می شود ولی دمای کم تری دارد. زیرا در زمستان نور خورشید مایل می تابد و مدت زمان تابش هم کوتاه تر است.

علت تغییرات مکانی،دما هم مربوط به انحنای زمین است. به این معنی که هر چه از استوا به قطبین نزدیک تر می شویم زاویه تابش خورشید از حالت قایم به حالت افقی نزدیک تر می شود و شدت تاثیر آن کاهش می یابد. در نتیجه دمای هوا از استوا به قطبین به تدریج کاهش می یابد.

علت کاهش دما در ارتفاعات بالاتر هم مربوط به کم شدن تابش های گرمایی منعکس شده از سطح زمین،رقیق شدن هوا،کم شدن بخار آب وگاز دی اکسید کربن است.

کاهش دما سبب کاهش حجم، وافزایش دما سبب افزایش حجم هوا می شود. وقتی حجم هوا هوا کم تر می شود،چگالی آن زیاد و وقتی هوا گرم می شود، چگالی آن کم می شود.از دو حجم مساوی از هوا، آن که چگالی اش بیشتر است، جرمش بیش تر و در نتیجه وزن آن هم بیش تر است. در نتیجه کره زمین به هوای سرد نیروی بیش تری وارد می کند تا به هوای گرم، به این جهت همیشه وقتی دو توده هوای گرم وسرد در کنار هم قرار گیرند،توده سرد سعی می کند، جای توده گرم را بگیرد وتوده گرم را به سمت بالا هدایت کند. در این حالت هوا از جای سردتر به جای گرم تر حرکت می کند، که به این جابه جایی هوا، باد می گوییم. مثلا وقتی در روز به دریا وخشکی انرژی خورشید می تابد،خشکی زود تر گرم می شود ودر نتیجه هوای بالای خشکی هم زودتر گرم می شود ولی هوای بالای دریا نسبت به خشکی سردتر است. بنابراین هوای بالای دریا نسبت به خشکی سردتر است. بنابراین هوای سرد دریا به سمت خشکی جریان پیدا می کند. از همین رو جهت باد در روز از دریا به خشکی جریان پیدا می کند. این اتفاق در شب کاملا برعکس است.

سرعت باد ها از یک کیلومتر تا حدود 1200 کیلومتر در ساعت تغییر میکند. بادها با سرعت 90 کیلومتر در ساعت می توانند درختان را از ریشه بکنند و به ساختمان ها آسیب فراوان وارد کنند.

بادهایی که از سوی دریا ها و اقیانوس ها می آیند معمولا با خود مقداری رطوبت دارند این بادها اغلب باران زا هستند.با از دو نظر مورد توجه است: سرعت و جهت وزش.

این دو  خصوصیت باد در هواشناسی برای پیش بینی وضع هوا اهمیت اهمیت زیاد دارد.اصطکاک هوا با سطح زمین،سرعت باد را کاهش می دهدبنابراین هرچه ناهمواری های سطح زمین  بیش تر باشند سرعت باد در نواحی مجاور سطح زمین کم تر می شود. برای اندازه گیری سرعت باد از دستگاهی به نام باد سنج استفاده می شود. بادسنج ها سه یا چهار بازوی افقی دارند که به یک محور قائم متصل اند. محور می تواند آزادانه بچرخد. انتهای هر بازو به یک کاسه ختم می شود. ورزش باد به درون کاسه ها،بازوهای افقی ومحور را می چرخاند.سرعت چرخش به سرعت باد بستگی دارد.با انتقال چرخش محور به یک صفحه مدرج می تواند سرعت باد را به دست آورد. سرعت حرکت بادها را غیر از بادسنج ها به وسیله درجه تاثیر آن ها در دریا ها وخشکی ها نیز می توان به طور تقریبی برآورد کرد.

جهت حرکت باد به وسیله دستگاهی به نام بادنما تعیین می شود. بادنما یک بازوی افقی دارد که روی یک محور قائم متصل است. محور می تواند آزادانه به دور خود بچرخد.یک طرف بازوی افقی پهن و طرف دیگر معمولا به شکل نوک پیکانی است،که همواره جهتی را که باد از آن جا می وزد مشخص می کند. باد ها را معمولا از جهتی که می وزند نامگذاری می کنند. مثلا باد غربی، باد شمال شرقی و غیره.

                       ادامه دارد...

                                             تایپ : افشین پاآهو

منبع : راهنمای معلم علوم پایه دوم

درس نهم : هوا

درس در یک نگاه :

در این درس دانش آموزان ضمن انجام فعالیت هایی پی می برند که هوا در همه جا وجود دارد. هم چنین دانش آموزان متوجه می شوند که وجود هوا برای موجودات زنده اهمیت زیادی دارد و با انجام فعالیت هایی به نقش هوا در انجام بسیاری از کارهاپی می برند. در این درس سعی می شود نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به حفظ پاکیزگی هوا تقویت شود.

آنچه دانش آموزان در مورد هوا می دانند:

سال دوم : هوا یک ماده است، این ماده گاز است.

هدف ها : انتظار می رود در فرایند آموزش در این درس هر دانش آموزان به هدف های زیر برسد:

دانستنی ها و مهارت ها :

1. با انجام فعالیتی وجود هوا را را حس کند.
2. با انجام فعالیت هایی اهمیت هوا در بعضی کار ها را شرح دهید.
3. با ارایه مثال، اهمیت وجود هوا برای جانوران،گیاهان و انسان را شرح دهد.
4. با انجام فعا لیت هایی لزوم وجود هوا برای بعضی کارها مثل سوختن را شرح دهد.
5. با ارایه مثالهایی از ضرر هوای آلوده برای جانوران و گیاهان،اهمیت پاکیزه نگه داشتن هوا را شرح دهد.

نگرش ها :

1.     نسبت به پاکیزگی محیط زیست خود علاقه مند شوند.

2.     حس کنجکاوی در آن ها تقویت شود.

دانستني ها براي معلم

هوا از 78 درصد ازت ( نيتروژن ) و 21 درصد اكسيژن كه جمعاً 99 درصد مي شود ساخته شده است . يك درصد بقيه ي حجم هوا ، مواد مختلفي چون دي اكسيد كربن ، بخار آب ، گارهاي بي اثر ، گازهاي آلوده كننده ، ذرات گرد و غبار و ... است . درصد گارهاي آلوده كننده و بخار آب و ذرات جامد معلق در هوا در نقاط مختلف متفاوت است .

رنگ آبي آسمان به علت جذب نورهاي آبي خورشيد است . نورهاي مرئي خورشيد وقتي به هواي اطراف كره زمين برخورد مي كنند نورآبي آن جذب هوا شده و به همين علت هواي كره زمين (آسمان ) را در روز آبي مي بينيم و شب ها كه نور خورشيد به هواي بالاي سر ما نمي رسد آن را سياه مي بينيم.

نيروي جاذبه زمين ، هوا را به سمت زمين مي كشاند . اگر وجود نيروي جاذبه نبود ، مواد تشكيل دهنده هوا به فضا مي گريختند .

هواي اطراف زمين جزيي از سياره ي زمين محسوب مي شود و همراه آن مي چرخد .

هوا چون يك حباب نامرئي ، كره ي زمين را احاطه كرده است و تمام پستي و بلندي و سوراخ هاي زمين را پر كرده است . البته نبايد تصور شود كه هوا تا ارتفاع معيني وجود دارد و از آن به بعد به طور ناگهاني تمام مي شود . به تدريج كه از سطح زمين دور مي‌شويم ، هوا رقيق و رقيق تر مي شود به طوري كه ضخامت موثر هوا در قسمت هعاي مختلف را مي توان حدود 80 تا 100 كيلومتر در نظر گرفت . البته بعد از اين ارتفاع ، باز هم مولكول هاي هوا وجود دارند ، اما بسيار پراكنده اند و تعداد آن ها در واحد حجم آن قدر كم مي شود كه عملاً مي توان گفت بيش از اين ارتفاع هوايي وجود ندارد.

نيمي از وزن كلي هوا مربوط به گازهايي است كه تا فاصله 6/5 كيلومتري سطح زمين يافت مي شود . از اين فاصله به بعد تنفس با اشكال صورت مي گيرد . به همين جهت كوهنورداني كه به ارتفاعات بالاتر از 6 كيلومتري سطح زمين صعود مي كنند ، با خود كپسول هاي هوا مي برند ، كه در صورت نياز از آن استفاده كنند . هواپيماهايي كه در ارتفاعات بالاتر از 4 كيلومتر پرواز مي كنند براي سرنشينان خود هواي مورد نياز را از راه دريچه هايي به داخل هواپيما تزريق مي كند .

هوا به عنوان يك مقاومت جلوي سرعت وسايل متحرك را مي گيرد . بنابراين براي به دست آوردن سرعت زياد براي وسايل متحركي چون هواپيما ، موشك ، اتومبيل ، دوچرخه بايد انرژي بيشتري صرف كنيم ، يا مقاومت هوا را كاهش دهيم چون راه دوم سبب صرفه جويي در مصرف انرژي مي شود مناسب تر است ، بنابراين براي حركات سريع و راحت بايد تا آنجا كه ممكن است مقاومت هوا را كاهش دهيم . از رو شكل اجسام متحرك را به صورت « آئروديناميك يا دوكي شكل » مي سازند . اشكال آئروديناميك با مقاومت به مراتب كمتري در موقع حركت مواجه هستند .

در بيشتر مواقع ما برعكس چتر نجات ، بايد مقاومت هوا را كاهش دهيم ، به همين منظور شكل وسايلي را كه در هوا با سرعت زياد حركت مي كنند مانند هواپيماها ، اتومبيل ها و ... را آئروديناميكي ( دوكي شكل ) مي سازند تا اثر مقاومت هوا بر روي آن ها كاهش يابد . در طبيعت نيز شكل بدن پرندگان و ماهي ها دوكي شكل است .

به طور خلاصه نقش هواي اطراف كره زمين را مي توان چنين بيان كرد :

- براي بقاياي جانداران لازم است ، زيرا تقريباً تمام موجودات زنده براي ادامه حيات خود به آن نيازمندند .

- هوا مانع رسيدن پرتوهاي خطرناك خورشيد ( ماوراي بنفش و ديگر پرتوهاي پرانرژي ) به سطح زمين مي شود .

- هوا واسطه اي براي حفظ حرارت و رطوبت در سطح زمين است . مثلاً بدون وجود هوا تفاوت دماي شبانه روزي زمين به بيش از 200درجه سانتيگراد مي رسد .

- هوا از نظر ارتباطات راديويي نقش مهمي در زندگي انسان دارد .

- هوا مانع رسيدن سنگ هاي آسماني به زمين مي شود ( اين سنگ ها بر اثر برخورد با هوا مي سوزند و از بين مي روند ).

- هوا از جهت زمين شناسي اهميت زيادي به خصوص در هوازدگي و فرسايش سنگ ها دارد .

در سال هاي اخير كاربرد هوا به جاي روغن براي كم كردن اصطكاك بسيار موفقيت آميز بوده است . به طور مثال در ماشين هاي سنباده زني هواي متراكم را از اطراف محور آن ها با فشار خارج مي كنند و به اين طريق يك بالش هواي متراكم به دور محور چرخ تشكيل مي دهند و سبب مي شوند كه محور چرخ به هنگام چرخيدن در ميان اين بالش قرار گيرد و با پايه تماس نداشته باشد . بدين ترتيب اصطكاك فلز با فلز به كلي حذف مي گردد و گرما توليد نمي شود . علاوه بر اين خارج شدن هوا مانع ورود گرد و غبار حاصل از سايش سنگ سنباده به اطراف محور مي شود .

در قايق هاي سريع آبي – خاكي ( هاور كرافت ) كه مي تواند در روي آب و خشكي حركت كند ، بالشي از هواي متراكم بين آب و قايق يا خشكي و قايق قرار مي دهند ، كه مانع تماس قايق با آب و خشكي مي شود و بدون داشتن چرخ مي تواند بر روي زمين سنگلاخ ، مرداب و دريا به راحتي حركت كند .

در قطارهاي جديد هم با استفاده از بالش هوا توانسته اند واگن هاي بدون چرخي بسازند كه مي تواند بدون صدا و بدون اصطكاك از رو ريل هاي مخصوصي حركت كند .

ترمز اتومبيل هعاي سنگين  ، پرس ها بادي ، جك هاي بادي ، مته هاي سنگ شكن ، وسايل رنگ پاشي از ديگر وسايلي هستند كه از فشار هواي متراكم در آن ها استفاده مي‌شود .

حركت قايق هاي بادباني ، چرخانيدن چرخ هاي بادي براي حركت درآوردن ژنراتورها و تلمبه از ديگر موارد استفاده هوا هستند .       ادامه دارد ....

درس هشتم : صدا

درس در یک نگاه :

در این درس دانش آموزان با انجام فعالیت های مختلف پی می برند که صدا در اثر لرزش چیزها به وجود می آید. آن ها به شناسایی صدا هایی که در محیط اطرافشان است می پردازند و می توانند،صداها را از نظر نازک یا کلفت بودن طبقه بندی می کنند.

آنچه دانش آمزان درباره صدا می دانند:

سال اول : با انجام فعالیت هایی منبع صداهای مختلف را شناسایی کرده و به نقش گوش در شناسایی صدا ها پی برده اند.

هدف ها : انتظار می رود در فرایند آموزش این درس هردانش آموز به هدف های زیر برسد :

دانستنی ها و مهارت ها :

1. با وسیله های مختلف چگونگی تولید صدا را آزمایش کند.
2. با انجام آزمایش،صدا ها را از نظر ناز و کلفن بودن مقایسه نماید.
3. با ابزار ساده یک تلفن بسازد.

نگرش:

1. نسبت به رعایت حقق دیگران حساس شود.

دانستني ها براي معلم

صوت :

معمولاً وقتي جسمي مرتعش شود ، صدا توليد مي شود . ارتعاش يا نوسان حركت ، به صورت رفت و برگشت است كه به شكل بالا و پايين رفتن يا عقب و جلو رفتن نمود پيدا مي كند . اگر بر سيم هاي سنتور ضربه اي بزنيم سيم ها به سرعت رفت و برگشت كرده ،مرتعش مي شوند و توليد صدا مي كنند . اگر حركت سيم را متوقف كنيم ، صدايي از آن توليد نمي شود و ما چيزي نمي شنويم . وقتي جسمي مرتعش مي شود ، هواي موجود در اطراف آ به ارتعاش در مي آيد .ارتعاش هوا سبب تغيير جرئي فشار هوا و جابه جايي آن مي شود . اگر ارتعاش هوا به گونه اي باشد كه بتواند پرده ي گوش را به ارتعاش در آورد ، بخش هايي از گوش مياني و گوش داخلي نيز مرتعش مي شوند و صدا شنيده مي‌شود . انسان فقط صوت هايي را مي تواند بشنود كه منبع آن 2000-20 ارتعاش در ثانيه دارد . بعضي از جانوران مي توانند ، صداهاي زير و صداهاي خيلي ضعيف را بشنوند ؛ مثلاً سگ و موش صداهاي زير و ضعيفي را مي توانند بشنوند كه انسان قادر به شنيدن آن صداها نيست .

صدا از هوا به خوبي مي گذرد اما بعضي مواد جامد صدا را بهتر از هوا از خود عبور مي‌دهند ؛ مثلاً ، اگر گوشمان را روي يك ميز چوبي يا فلزي تكيه دهيم ، صداي ضربه‌هاي ناخن را كه به آرامي روي ميز كشيده مي شود ، به خوبي مي شنويم ولي در حالت عادي كه گوشمان از ميز دور است ، اين صدا را نمي شنويم . موادي مانند پشم ، پنبه و اسفنج صدا را به خوبي از خود عبور نمي دهند . به همين دليل است كه وقتي در گوش خود پنبه مي گذاريم ، صداي اطراف را به سختي مي شنويم . مواد مايع هم مانند مواد جامد صدا را از خود عبور مي دهند . غواصان صداهاي زير آب را خوب مي شنوند . آنان زير آب صداي موتور قايق را زودتر از كسي مي شنوند كه بيرون از آب و به همان فاصله قرار دارد و صدا از راه هوا به گوششان مي رسد ؛ بنابراين ، براي انتشار صوت ، به محيط واسطه احتياج نيست . صدا در خلا منتشر نمي شود

 در سطح كره ماه كه هوا وجود ندارد ، افراد نمي توانند صداي يكديگر را بشنوند . در اين موارد بايد ارتعاش هاي صوتي را به علامت هاي الكتريكي يا راديويي تبديل كنند .

انسان مي تواند به روش هاي گوناگون صدا توليد نمايد . صداي معمولي افراد از طريق گلو و دهان به وجود مي آيد . براي احساس اين فرايند مي توانيد هنگام حرف زدن دستتان را روي گلويتان بگذاريد ، در اين صورت ، احساس مي كنيد كه گلويتان ارتعاش دارد . در واقع ، با خرخر كردن مي توانيد ارتعاش را در گلويتان احساس كنيد . در حنجره ماهيچه هاي باريكي به نام تارهاي صوتي قرار دارد . وقتي حرف مي زنيد تارهاي صوتي را به ارتعاش در مي آوريد . براي اين كار ، هواي درون شش ها از ميان تارهاي صوتي عبور مي كنند . در اين حال ، تارهاي صورتي مرتعش مي شوند و صوت ايجاد مي شود . ما مي توانيم ارتعاش هاي تارهاي صوتي را تغيير بدهيم زماني كه ارتعاش تارهاي صوتي خيلي تند باشد ، صداي زير توليد مي شود و وقتي ارتعاش تارهاي صوتي كند باشد ، صداي بم توليد مي شود . با تغيير دادن وضع زبان و دهان ، صداها به صورت كلمه ادائ مي شود ؛ به اين صورت است كه انسان از طريق صدا ارتباط برقرار مي كند و حرف مي‌زند . زير ( نازك ) و بم ( كلفت ) بودن صداها به تعداد ارتعاش در ثانيه آن ها بستگي دارد . هر چه تعداد ارتعاش ها در ثانيه ( بسامد ) بيشتر باشد ، صدا زيرتر و هر چه كم تر باشد ، صدا بم تر خواهد بود . به اين ترتيب است كه صداي ارتعاش پوسته ي طبل ، بم و صداي ارتعاش سوت ، زير است و هر چه ابعاد جسمي كوچك باشد ، آن جسم تندتر ارتعاش كرده و صداي زيرتر توليد مي كند و برعكس ، هر چه ابعاد جسمي بزرگ تر باشد وقتي آن را به ارتعاش در مي آوريم كندتر از ارتعاش مي نمايد و صداي بم توليد مي‌كند . يكي از ويژگي هاي صدا ، بلند و اهسته بودن آن است كه بستگي به انرژي صوتي دارد . صداي بلند انرژي صوتي بيشتري دارد و صداي آهسته يا كوتاه انرژي كم‌تري دارد .