بسياري از اوليا براي کمک به کودک خود در آموختن رياضيات ، سعي ميکنند به روشهاي گوناگون متوصل شوند تا مفاهيم پيچيده ي  رياضي را به او بياموزند. براي اينکه کودک بهترين کمک را دريافت کند ، بايد هدف را ايجاد اشتياق هرچه بيشتر در نظر گرفت و سعي کرد تا آنجا که ممکن است فشار ر  کاهش  داد . انگيزه ي يادگيري را با نشان دادن کاربرد گسترده رياضي در زندگي روزمره و اينکه خود اوليا احساس منفي خود را از رياضي به کودک القا نکنند ،  مي توان  قوي تر ساخت .
سعي کنيد احساس شخصي شما نسبت به رياضي ، شناخت کودک را از دنياي اعداد و محاسبات تحت تاثير قرار ندهد. زمان روش هاي آزار دهنده اي براي آموزش مفاهيم رياضي  سپري شده و نگاه جديد سعي در هر چه بيشتر کاربردي تر ساختن اين آموزش دارد تا آموخته هاي کودکان با جهان واقعيت سازگارتر باشد .
با کاربرد روزمره رياضي در زندگي ، کودک به اهميت اين مهارت پي خواهد برد. مثلا به هنگام پرداخت صورت حساب خريد يا اندازه گيري متراژ منزل يا محاسبه وزن مواد غذايي در آشپزي ، مي توان کودک را به کمک طلبيد . با توضيح شغل هاي مختلف مثل مهندسان ، دارو سازان و ستاره شناسان ،ديد گاه او به کاربرد رياضي گسترده تر خواهد شد .با صداي بلند حساب کردن در منزل يا فروشگاه ، که روند محاسبه را به کودک نشان مي دهد نيز روش موثري است . مثلا ، وقتي کودک از شما تقاضاي شيريني مي کند با گفتن اينکه ” خوب ، اگر از اين پنج شيريني  يکي ر  تو بخوري و يکي هم  خواهرت بخورد براي من و پدرت چند تا باقي مي ماند؟ ” از او بخواهيد که او هم با صداي بلند حسابش را به شما بگويد.مهمتر از جواب درست يا نادرست او ، روالي است  که او براي رسيدن به جواب استفاده مي کند .
بسته به علاقه کودک و البته نظر معلم او ، گاهي و نه هميشه ، ماشين حساب و نرم افزار هاي رايانه اي براي ايجاد هيجان نسبت به مفاهيم رياضي و محاسبات مفيد خواهد بود .
يکساعت عقربه اي براي کودک تهيه کنيد.گاهي از او سئوالاتي در مورد زمان بپرسيد.مثلا : ” اگر برادرت ساعت ? بيايد ، چند دقيقه ي ديگر بايد منتظر باشيم ؟”
کودک بخواهيد وزن اشيا ، لوازم منزل ، کتاب و … را حدس بزند.خود شما هم حدس بزنيد و بعد با ترازو تعيين کنيد که کدام يک نزديکتر حدس زده است.يک روش ديگر جمع زدن اندازه ي قد يا وزن اعضاي خانواده است تا معلوم شود در مجموع قد يا وزن خانواده  شما چقدر است .اين روش براي تمرين جمع اعداد سه يا دو رقمي مناسب است .
بازي هاي خريد و فروش با مقدارهاي مختلف پول کودک را با مفهوم پول و محاسبه آن آشنا مي کند . بازي هايي مثل مونو پولي ،هنوز براي بسياري از اوليا و کودکان جالب است.يک بازي ديگر هم پيشنهاد مي شود: با کمک يک تاس اعداد ، اعضاي خانواده عددي را بين يک وشش بدست مي آورند و برابر آن سکه معيني -مثلا يک توماني - دريافت مي کنند ، وقتي مجموع سکه ها به رقمي قابل تعويض رسيد ، آنرا با اسکناس ي سکه ي پر ارزش تر ، معاوضه مي کنند .وقتي بودجه فرضي تمام شد ، کسي که بيشترين ميزان پول را بدست آورده است ، برنده مي شود . در مثالي ديگر، مي توان کودک را با بودجه اي معين براي خريد لوازم يک وعده غذا به حساب دعوت کرد و ديد که چطور بودجه بندي را مي آموزد و آيا حدس هاي او قابل انجام است؟ و اگر چنين بود بر همان اساس خريد انجام بشود .
يک روش براي آشنايي وي با مفهوم حجم ، وزن و نسبت اين است که با کمک ظروف اندازه گيري از او بخواهيد مقادير برنج ، حبوبات يا مايعات را براي تهيه ي غذا پيمانه کند .
گاهي اوليا نگران توان يادگيري فرزندشان هستند . در اين شرايط،معلمان بهترين داوري را عرضه مي کنند زيرا امکان مقايسه کودک را در کنار همکلاسان ديگر و شرايط مختلف مدرسه دارند .علائمي مانند مشکل در ياد آوري ارقام ، اشتباه نوشتن اعداد مثلا ? با ? يا ? با ? ، کلافه شدن و بيقراري هنگام کار با ارقام ، ناتواني در دنبال کردن دستور العمل هاي ساده رياضي ، ناتواني در درک مفاهيم ذهني مثل بزرگتر و کوچکتر يا قبل و بعد يا کم سن تر و مسن تر و  اضطراب بالا در مورد تکاليف رياضي که اگر همه يا اغلب شان در يک کودک ديده شود بايد با معلم کودک صحبت نمود . چون قبل از آنکه تشخيص اختلال يادگيري مطرح شود  بايد اين احتمال که شايد کودک تحت فشار زياد تر از حد توان است يا نيازمند تمرين هايي مانند آنچه در بالا ذکر شد است ، رد شود .سرانجام ممکن است اوليا و معلم ، به اين نتيجه برسند که کمک روانپزشکي براي کودک لازم است

http://gorooh.parsiblog.com

1-    با توکل به خدا و نام خدا کلاس را شروع کنيم.                    

2-    اخلاص در عمل تدريس و تقوا را رعايت کنيم.

3-    زمان هر جلسه تدريس را در نظر داشته باشيم تا با کمي يا زيادي وقت مواجه نشويم.

4-    وقت کلاس را به مطالب بيهوده و کم فايده صرف نکنيم.

5-    سعي کنيم ساعت تدريس را تغيير ندهيم.

6-    به هنگام تدريس، نشاط روحي و عاطفي خود را حفظ کنيم.

7-    با خوشرويي تدريس کرده و همواره چهره بشّاشي داشته باشيم.

8-    احساسات و عواطف دانش آموزان را جريحه دار نکنيم.

9-    تلاش کنيم فضايي عاطفي بوجود آوريم.

  10- سعه ي صدر داشته باشيم و از فضل فروشي بپرهيزيم.

  11- وفاي به عهد، خوش قولي و تواضع در تدريس را از ياد نبريم.

  12- به هنگام تدريس؛ آرامش خود را حفظ کنيم.

  13- از قضاوت ناصحيح نسبت به دانش آموزان پرهيز کنيم.

  14- اشتباهات خود را توجيه نکنيم.

  15- از علماء ،بزرگان و شخصيتهاي ديني با احترام نام ببريم.

  16- از به کار بردن کلمات خارج از نزاکت بپرهيزيم.

  17- پرگوئي نکنيم، در واقع آنقدر بگوئيم که مي توانيم بشنويم.

  18- رازدار و محرم اسرار دانش آموزان باشيم.

  19- از تعصب بيجا بپرهيزيم.

  20- از دانش آموزان توقعات بيش از اندازه نداشته باشيم.

  21- رسا و روان بودن کلمات و جملات را رعايت کنيم.

  22- از داشتن تکيه کلام پرهيز کنيم.

  23- در تدريس ذوق و سليقه به کار ببريم.

  24- آرام و شمرده تدريس کنيم.

  25- ساده تدريس کنيم ؛اما عميق.

  26- در املاء کلمات دقت کنيم و کلمات را صحيح روي تابلو بنگاريم.

  27- ذوق و استعداد دانش آموزان را شناسايي و هدايت کنيم.

  28- بين دانش آموزان رقابت سالم و مثبت ايجاد کنيم.

  29- در برخوردها عدل و انصاف را رعايت کنيم.

  30- به دانش آموزان توجه و نگاه يکسان داشته باشيم.

  31- با دانش آموزان همدردي کنيم.

  32- از تشويق به موقع غافل نشويم.

  33- سخن دانش آموزان را بي مورد قطع نکنيم.

  34- کارها و فعاليتهاي مربوط به کلاس را بين دانش آموزان تقسيم و به آنها مسئوليت بدهيم.

  35- در هنگام موعظه ، خود را مخاطب اصلي قرار دهيم.

  36- به مقررات محيط آموزشي احترام بگذاريم.

  37- سعي کنيم کردار و رفتار خوبي از خود نشان دهيم.

  38- پيش از تدريس، شناختي اجمالي از وضعيت ، موقعيت و سطح معلومات دانش آموزان بدست آوريم.

  39- بيش از اندازه در کار دانش آموزان ، خود را دخالت ندهيم.

  40- به کار خويش ايمان داشته باشيم.

  41- سعي کنيم شخصيت علمي و اجتماعي خويش را پيش دانش آموزان سبک نکنيم.

  42-مقررات خشک و افراطي را زا کلاس دور کنيم.

  43- نسبت به فعاليت دانش آموزان بي تفاوت و بي توجه نباشيم.

  44- در تدريس از گروه گرائي و خط بازي خودداري کنيم.

  45- بر موضوعات درسي ، تسلط و از آن اطلاع کافي داشته باشيم.

  46- در افزايش آگاهيها و محتواي علمي و درسي خود بکوشيم.

  47- به سؤالات دانش آموزان با لحن خوب و مناسب پاسخ دهيم.

  48- مطالعه پيش از تدريس و آمادگي قبلي جهت تدريس داشته باشيم.

  49- برنامه ريزي درسي داشته باشيم.

  50- از ابتکار و خلاقيت در تدريس استفاده کنيم.

  51- از روشهاي تدريس و نحوه ي به کار گيري آنها آگاه باشيم.

  52- به کيفيت شروع ، ادامه و پايان درس توجه داشته باشيم.

  53- به هنگام تدريس مطالب ، تنوع را فراموش نکنيم.

  54- از تجربيات درسي و تدريس ديگران استفاده کنيم.

  55- در هر درس مطالب نو وتازه اي بيان کنيم.

  56- سعي کنيم دانش آموزان در ارتباط با درس فعاليت عملي داشته باشند.

  57- دانش آموزان را نسبت به يادگيري درس تشنه کنيم.

  58- در صورتي که احساس خستگي در چهره دانش آموزان مشاهده کرديم، از ادامه تدريس خودداري کنيم.

  59- سعي کنيم همواره اشکالات تدريس خود را رفع کنيم.

  60- موضوع و عنوان درس را در ابتداي تدريس مشخص و بازگو کنيم.

  61- درس را مرحله به مرحله تدريس کرده و از شاخه به شاخه پريدن بپرهيزيم.

  62- بيش از اندازه ي معمول به جزوه ، کتاب و يا متن درس نگاه نکنيم.

  63- از طرح شبهات و اشکالات بدون جواب بپرهيزيم.

  64- جمع بندي درس را در انتها فراموش نکنيم.

  65- از داشتن لحني يکنواخت و تن صداي ثابت بپرهيزيم.

  66- در هنگام تدريس ، در يک مکان ثابت توقف نکنيم.

  67- دقت کنيم تمرينها يا مسائل ( تکاليف) در حد توان دانش آموزان باشد.

  68- در هنگام تدريس از وسائل و امکانات آموزشي موجود حداکثر بهره را ببريم.

  69- در هنگام تدريس حتي الامکان از مثال استفاده کنيم.

  70- خلاصه ي درس را در انتهاي تدريس بازگو و از دانش آموزان نيز بخواهيم.

  71- ظاهري آراسته و منظم داشته باشيم و در نظر بگيريم که زيبايي ، سادگي است .

  72- در کارهايمان نظم داشته باشيم تا الگوئي مناسب براي دانش آموزان باشيم.

  73- نتايج ازمونها را بررسي کنيم تا نقاط ضعف و قوت را بيابيم.

  74- در هنگام خشم، بر احساسات و عواطف خود غلبه کنيم.

  75- در تمام کارهاي خود ، قاطعيت و برش داشته باشيم.

  76- دانش آموزان را در بالا رفتن از نردبان علم و دانش ياري کنيم.

  77- در هنگام تدريس سعي کنيم تمام توجه دانش آموزان را به خود جلب کنيم.

  78- فرصت انتقاد از خود را به دانش آموزان بدهيم.

  79- از اينکه نسبت به پاسخگوئي به برخي از سؤالات قادر نيستيم ، هراس به خود راه ندهيم و به راحتي اقرار کنيم که پاسخ آن را نمي دانيم.

80. از قبل روش تدريس را مطالعه نماييم

http://gorooh.parsiblog.com

بسمه تعالی

نمونه ی طراحی آموزشی درس تربیت بدنی

جهت ارائه به معلمان پایه ی اول ابتدایی  

تعريف مهارتهاي زندگي

مهارت هاي زندگي توانايي هايي هستند كه به ما كمك مي كنند تا در موقعيت هاي مختلف، عاقلانه و صحيح رفتار كنيم، به طوري كه با خود و ديگران سازگارانه ارتباط برقرار كرده و بدون توسل به خشونت بتوانيم مسايل پيش آمده را حل نماييم و ضمن كسب موفقيت در زندگي، احساس شادماني داشته باشيم.

اهداف مهارت هاي زندگي :

بخشي از اهداف مهارت هاي زندگي عبارت است از :
• تقويت اعتماد به نفس
• تقويت روحيه مشاركت و همكاري
• رشد و تقويت عواطف انساني
• ايجاد روحيه مقاومت در برابر تبليغات مسموم
• كمك به شناسايي و بيان احساسات
• تأمين سلامت جسمي و بهداشت رواني
• تقويت مهارتهاي ارتباطي
• ساختن يك شهروند متعادل و مقبول اجتماع
• تقويت روحيه ي همزيستي مسالمت آميز
• ارتقاء سازگاري فرد با خودش با ديگران و محيط زندگيش


انواع مهارت هاي زندگي
سازمان بهداشت جهاني مهارت هاي زندگي را با عناوين دهگانه زير مشخص نموده است كه هر يك از اين مهارت ها در بروشور جداگانه خواهد آمد. رمز برخورداري از اين مهارت ها ، دانستن ، تمرين و به كارگيري هر چه بيشتر در زندگي روزمره است.
مهارت هاي خودآگاهي
مهارت همدلي
مهارت روابط بين فردي
مهارت ارتباط مؤثر
مهارت مقابله با استرس
مهارت مديريت بر هيجان مهارت حل مسئله
مهارت تصميم گيري
مهارت تفكر خلاق
مهارت تفكر نقادانه
مهارت خودآگاهي

مهارت خودآگاهي ، توانايي شناخت از نقاط ضعف و قوت خواسته ها\ نيازها، رغبت ها و تصوير وابع بينانه از خود است تا حقوق فردي، اجتماعي و مسؤوليت هاي خود را بهتر بشناسيم
با كسب اين مهارت به اين سؤال اساسي من كيستم؟ پاسخ مي گوييم.

مهارت همدلي

همدلي يعني اين كه فرد بتواند مسايل ديگران را حتي زماني كه در آن شرايط قرار ندارد درك كند و به آن ها احترام بگذارد.
اين مهارت موجب مي شود تا به ديگران توجه كرده و آن ها را دوست داشته باشيم و خود نيز مورد توجه و دوست داشتن ديگران قرار بگيريم و با ايجاد روابط اجتماعي بهتر به هم نزديكتر شويم.

مهارت روابط بين فردي

مهارتي است كه موجب مي شود ضمن تقويت روحيه ي مشاركت، اعتماد وقاع بينانه و همكاري با ديگران بتوانيم مرزهاي روابط بين خود و كساني كه دوستشان داريم را تشخيص داده و در جهت ايجاد روابط صميمانه و دوستانه قدم برداريم و هر چه زودتر به دوستي هاي نامناسب و ناسالم خود خاتمه دهيم. پيش از آن كه مورد آسيب جدي قرار گيريم.

مهارت ارتباط مؤثر

كسب اين مهارت به ما مي آموزد براي درك موقعيت ديگران چگونه به سخنان آنان فعالانه گوش دهيم و چگونه ديگران را از احساس و نيازهاي خودآگاه نماييم تا ضمن به دست آوردن خواسته هاي خود طرف مقابل نيز احساس رضايت نمايد.

مهارت مقابله با استرس

در دنياي امروز ، همواره با تغيرات وسيع و پيچيده اي مواجه ايم و هر تغييري با فشارهاي روحي و رواني (استرس)‌همراه است.
ميزان استرس اگر بيش از حد و طولاني باشد، برزندگي و عملكرد ما تأثير منفي گذاشته و مشكلات جدي و زيادي را براي ما به وجود خواهد آورد.
فراگيري اين مهارت به ما كمك مي كند تا ضمن شناسايي هيجان هاي خود و ديگران و تأثير آن ها بر تفكرات و رفتارهايمان بتوانيم در مقابله با آن ها واكنش مناسب را از خود بروز دهيم.

مهارت حل مسئله

ما هر روزه با مسايل فراواني روبه رو هستيم كه برخي ساده و برخي پيچيده اند. مهارت حل مسئله اين توانايي را به ما مي دهد كه با توجه به تجارب عملي و توانمندي هاي ذهني خود بتوانيم در جهت حل مسئله يا مشكل قدم برداشته و به نتيجه مطلوب دست يابيم.

مهارت تصميم گيري

انسان در مسير زندگي همواره نيازمند تصميم گيري هاي مختلف است و موفقت در زندگي در گرو تصميم گيري درست و به جاي اوست.
مهارت تصميم گيري به ما كمك مي كند تا با اطلاعات و آگاهي كافي با توجه به اهداف واقع بينانه خود، از بين راه حل هاي مختلف بهترين راه حل را انتخاب كرده و به كار بگيريم و پذيراي پيامدهاي آن نيز باشيم.

مهارت تفكر خلاق

فكر كردن مهارتي است كه از كودكي مي اموزيم.
مهارت تفكر خلاق، قدرت كشف و توليد انديشه ي جديد را براي ما فراهم مي آورد.
مهارت تفكر خلاق به ما كمك مي كند درمواجهه با حوادث ناگوارچگونه احساسات منفي خود را به احساسات مثبت تبديل كنيم.
تفكر خلاق نوع ديگر ديدن است در اين تفكر هيچگاه مشكل ياك عامل مزاحم به حساب نمي آيد بلكه يك فرصت براي كشف راه حل هاي نو و بديع تلقي مي شود تاكنون كسي به آن توجه نكرده است.

مهارت تفكر نقادانه

تفكر نقادانه نوعي ديگر از تفكراست.
كسب اين مهارت به ما مي آموزد تا تا هرچيزي را به سادگي و دربست قبول يا رد كنيم، ابتدا در مورد آن موضوع سؤال و استدلال كنيم، سپس بپذيريم يا رد كنيم.
كساني كه از تفكر نقادانه برخوردارند ، فريب ديگران را نمي خورند و به راحتي جذب گروهها و افراد و مواد مخدر نمي شوند، چرا كه همواره با سوال كردن به عاقبت كار مي انديشند.

sarib.blogfa.com