اکنون که روزهای پایانی ماه امتحانات میباشد دانش آموزان و والدین منتظر نتایج امتحانات هستند لذا لازم است توصیه هایی را به والدین داشته باشیم :
محروميت و تحريم از علايق، از توجه فراگيرندگان به علم آموزي ميكاهد وخسارتهاي جبرانناپذيري در افراد ايجاد مينمايد
كارنامه، به نوعي نشانگر پايان سال تحصيلي است؛ نمايشگري كه زحمات يك ساله دانشآموزان و البته معلمان را نشان ميدهد. كارنامه ميتواند با سامانهاي در نظرگرفتن نظام آموزش و پرورش و فرآيند ياددهي – يادگيري، سر آغاز دوره جديد آموزش نيزتلقي شود.آنچه در پي ميآيد ديدگاه منوچهر فضليخاني، مديركل دفتر آموزش و پرورش راهنمايي تحصيلي كشور است كه درباره كارنامه ارائه شده است.
اين ديدگاه را با نگاه «عفت موسوي» آموزگار دبستان از منطقه 4 تهران كه در حاشيه صفحه آوردهايم، كامل خواهيم كرد. به اميد اين كه خانوادهها با كارنامه فرزندان خود برخورد شايستهاي داشته باشند.
حاصل تلاش معلمان، اوليا و بويژه دانشآموزان پس از طي 9 ماه از سال تحصيلي باارايه كارنامه آنان منعكس ميشود كه اين هم جزيي از موقعيتهاي حساس زندگي دانشآموز است.
ايام دريافت كارنامه پس از امتحانات خرداد ماه، آبستن تحولات و رخدادهاي مختلفي است و بعضاً به بحرانهاي مهمي در خانواده تبديل ميشود.
نگرانيها و انتظارات قبل از صدور كارنامهها و واقعيتهاي پس از آن، فضايي ناامن و صحنههاي ناشايستي در خانوادهها ايجاد ميكند و ايام تعطيلات تابستاني راتلخ مينمايد. در حالي كه بايد روز برداشت محصول و چيدن ميوههاي علم، روزي با نشاط و شاداب باشد.
واقعاً چه عواملي موجب بروز اين معضلات ميشود؟
پاسخ را بايد در نگرش و عقايد حاكم بر خانوادهها و مدارس جستجو كرد. بازخوردرفتارهاي اطرافيان دانشآموزان منجر به ايجاد فضاي ناآرام و تشويش خاطر آنان ميشودو بايد براي تلطيف آن فرهنگسازي شود.
براي كاهش نگرانيها و كنترل بحران كارنامهها، مواردي به اين شرح پيشنهادميشود:
1 نبايد بيش از حد به نمرات دانشآموزان حساسيت نشان داد. بايد بپذيريم كه تربيت و آموزش و ميزان كارايي آن فقط از طريق تعدادي نمره نمايان نميشود و ممكن است بخشي از نمرات كسب نشده به واسطه بيدقتي يا بروز مشكل از ناحيه طرح سؤالات باشد. لذا عملكرد واقعي دانشآموزان در رفتارها، نگرشها و مهارتهاي زندگي متجلي ميشود. بيستگرايي و حساس ساختن فراگيران به نمره 20 نيز تبعات نامناسبي برذهن وروان فراگيران دارد.
2 از مقايسه نمرات دانشآموزان با ديگران پرهيز شود. امام علي (ع) ميفرمايند: «خير انسان در تفاوتهاي فردي است.» دانشآموزان تواناييهاي متفاوتي دارند و قرار نيست همه عين هم باشند. لذا مقايسه كردن موجب كاهش اعتماد به نفس،حسادت و ناراحتي آنان ميشود. بنابراين نبايد به مقايسه آنان با اقوام و ديگران مبادرت شود. ميبايستي دانشآموز را نسبت به شرايط خود و وضعيت قبلي خود مقايسه كردو روند پيشرفت و يا عدم آن را جستجو كرد.
3 دانشآموزان هر نمرهاي كه بگيرند، قابل تقديرند. اگر دانشآموز نسبت به عملكردهاي قبلي خود رشد داشته باشد، با هر نمرهاي قابل تقدير است. نبايد تشويق صرفاً در يك گستره رقابتي انجام شود، بلكه اگر نقاط ضعف دانشآموز نسبت به قبل رفع شده باشد، شايسته تشويق است.
بيتوجه بودن به دانشآموزان و طرد كردن آنان مشكل را وارد يك مرحله پيشرفتهترميكند، اتفاقاً دانشآموزاني كه ضعف درسي دارند بايد كانون توجه خانواده قرارگيرند نه اينكه تهديد شوند و محروميتهاي مضاعف درباره آنان اعمال گردد.
4 نبايد به واسطه نمرات كمتر از انتظار، دانشآموزان را از نظر تفريح و تفنن تحريم كرد و بالعكس بايد آنان از اوقات فراغت براي جبران نقايص خويش استفاده كنند. محروميت و تحريم از علايق، از توجه فراگيرندگان به علم آموزي ميكاهد و خسارتهاي جبرانناپذيري در افراد ايجاد مينمايد.
5انتظارات اوليا، از فرزندان بايد واقعبينانه باشد. ما بايد براساس توان وظرفيت فرزندان خود انتظار داشته باشيم. اگر اين انتظارات قبل از امتحانات ابرازشود، دانشآموز را مضطرب خواهد كرد.
به عنوان مثال دانشآموزي كه در حد نمره 19 و 20 نباشد، از او انتظار آن رانبايد داشت. اگر قبل از دريافت كارنامه به او گفته شود كه بايد همه نمرات شما 20باشد و در عمل چنين اتفاق نيافتد، او با اضطراب كامل منتظر واكنش اوليا خواهدبود.
6توصيه ميشود كه به جاي تهديد و تضعيف فرزندان، طي نشستي با اعضاي خانواده علل و دلايل ضعف او بررسي شود و راهحلهاي تكميلي و اصلاحي ارايه گردد و در محيطي آرام، آسيبشناسي و براساس دلايل افت تحصيلي به چارهجويي بپردازند.
منبع : همشهری انلاین
